Fyrir komandi kynslóðir

Æ fyrst ég er byrjuð...

2007-09-15T19:46:00.000+02:00

... get ég nú alveg haldið áfram og sett inn smá meðmæli svo þið hafið eitthvað að bedrífa þegar þið eruð öll búin að ganga í lið með óvinum fátæktar og böls á www.kiva.org :

I döda språks sällskap - bók um útdauð tungumál af indóevrópskum og afróóríentölskum* uppruna (*æ leiðréttið þetta orð fyrir mig elskurnar). Skrifuð af Ola Wikander sem er fæddur áttatíuogfokkingeitt... og greinilega málaséní. Hann TALAR sirka 13 útdauð tungumál, og þá erum við að tala um tungumál eins og súmerísku sem dó út um 2000 fyrir Krist. Garg. Væri ég Ola mundi ég sannarlega nota plássið í heilaberkinum fyrir japönsku, arabísku, rússnesku og farsí svo fátt eitt sé nefnt. Það er frábært að lesa lýsingar hans á sæluhrollinum sem hríslast um líkama hans og sál þegar hann nær breikþrú skilningi á flóknu sagnbeygingakerfi einhverrar löngu dauðrar tungu
The time travellers wife - eftir Audrey Niffenegger. Skemmtilegasta og óvenjulegasta skáldsaga sem ég hef lesið í langan tíma... samt er ég nú alltaf að lesa eitthvað frábært. Eiginmaðurinn þjáist af taugasjúkdómi sem gerir það að verkum að hann dettur stöðugt í tímaflakk og ræður ekkert við það. Þetta veldur ákveðnum vandamálum í samböndum hans við aðra og í félagslífi hans yfirleitt... samt skemmtileg hve lítill fókus er á sjúkdómnum sjálfum heldur frekar á áhrifunum á líf fólks, þá sérstaklega eiginkonunnar.
Män som hatar kvinnor/Flickan som lekte med elden/Luftslottet som sprängdes - eða Millenium trílógían eftir Stieg Larsson. Verst að Stieg fékk hjartaáfall og dó sirka mánuði áður en fyrsta bók trílógíunnar kom út - hann var búinn með allar þrjár, búinn að senda á útgefandann og ganga frá öllu. Eymingja Stieg... og eymingja aðdáendur hans sem eru sólgnir í fleiri ævintýri söguhetjanna úr bókunum þremur. Hann náði ekki að skrifa neitt annað... amk ekki gefa út en sumir segja að fjórða bókin hafi legið hálfkláruð í ibookinni hans þegar hann datt niður og dó. Ég tók ekki þátt í samfélagi manna á meðan ég las bækurnar, þá síðustu hlustaði ég reyndar á í ipoddinum svo ég gat gert eitthvað gagn á meðan, tildæmis vaskaði ég helling upp og braut saman þvott (og telst það nú til tíðinda).

Nú líður að því...

2007-09-15T19:41:00.001+02:00

... að ég setji inn mína árlegu afmælisbloggfærslu. Ég hef sætt harðri gagnrýni úr ýmsum áttum en læt hvergi bugast. Þeim æstustu hef ég beint inn á hitt bloggið mitt sem algjörlega er helgað prjóni og handavinnu mörgum til hryllings en þó fleirum til ánægju. Á meðan lesendur bíða eftir afmælisfærslunni vil ég benda þeim á að fara inn á góðgerðarvef og láta nú eitthvað gott af sér leiða í stað þess að hanga á facebook allan daginn.
Góðar stundir
Ragnheiður

35 í dag

2006-10-03T13:31:00.000+02:00

Nú bíð ég bara eftir að aldurskrísan hellist yfir mig. Það bólar þó ekki á henni enn... Í dag ætla ég að sækja Rúnu snemma á leikskólann og við erum boðnar í heimsókn til Guðrúnar og Eyrúnar sem eiga heima sunnan við Stokkhólm. Bergur að vinna til 8. Uppáhaldið verður á fimmtudaginn - við ætlum út að borða (FULLORÐINS) með nokkrum vinum - barnapía og allt græjað!

Snudduathöfn á þjóðhátíð

2006-06-17T21:08:00.000+02:00

Um daginn fórum við í Skansinn og Rúna fékk að vita hvað verður um snuddur sem börn í Stokkhólmi hætta að sjúga. Þær enda nefnilega á lill-skansen hjá litlum sætum kettlingum sem eiga þar lítið gerði og kofa. Nokkur hundruð þúsund snuddur hafa komið þangað til að setjast í helgan stein og safnið er all-tilkomumikil sjón. Í þessari ferð, sem var fyrir 3 vikum, ákvað Rúna að í næstu ferð skyldi hún taka allar sínar snuddur með í Skansinn og gefa litlu kisunum. Svo kom sautjándi júní og yfir morgunmatnum ræddum við plön dagsins - meðal annars ráðgerða Skansferð. Þá gall við í dóttur minni "já Skansinn, ég vil fara með snuddurnar og gefa dýrunum". Svo fékk hún hjálp við að safna saman öllum snuddunum og binda þær í band, prófaði hverja og eina og kyssti bless. Snuddurnar voru svo skildar eftir hjá litlu kisunum í dag kl 16.05 við hátíðlega athöfn.

Flakk

2006-06-09T19:35:00.000+02:00

Apríl og maí voru ansi stífir. Mikið flakk og þeytingur vegna vinnu. Ég fer stöðugt á einhverja spennandi staði um allan heim - en sé ekkert nema flugvelli og hótel og útsýni úr leigubílum. Fundir eru stífir og hléin stutt og fá. Í hléum þarf venjulega að hendast í tölvupóstinn og á símafundi því "venjulega" vinnan heldur áfram. Starfið er samt skemmtilegt og skapandi mikilósköp og ekki yfir því að kvarta. Búdapest, Zurich og Barcelona nýlega - Boston, Vilnius og San Diago á næstunni. Norðurlandaflakk alltaf inn á milli. Þær ferðir eru mest kósí, styst flug.

Áskorun svarað

2006-04-01T09:01:00.000+02:00

Fjögur störf sem ég hef unnið um ævina
1. Fiskiðjan á Sauðárkróki - þar snyrti ég þorsk (held ég) með gúmmíhanska gula og alltof beittan hníf. Skar mig í puttann. Fannst skemmtilegast þegar ég fékk að spyrða fiska og síðan hengja upp til þerris... úr þessu varð skreið semsagt.
2. Jass sporið - þar kenndi ég djassballett, byrjaði 14 ára. Mest litlum krakkaormum, 3ja til 6 ára. Reyndar voru þau yndisleg og gátu lært helling. Var stundum að kenna laugardaga og sunnudaga 9-5, í dag mundi það eflaust flokkast sem barnaþrælkun.
3. Máttur, Baðhúsið, Kramhúsið - eróbikk og leikfimikennsla. "Þrjú hné"... já og allur pakkinn. Geisladiskasafnið ber merki um þessa vafasömu fortíð, nokkrir ibiza diskar og annað skringilegt. Kramhúsið reyndar í öðrum flokki, þar var leikfimin mjúk og yndisleg, salsaskotin mjög.
4. Novartis í Svíþjóð. Hér vinn ég núna sem produktchef með lyf sem eru notuð eftir líffæraígræðslur. Starfið mitt er stundum hunderfitt, en oftast skemmtilegt. Það felst í að vinna að alls konar verkefnum sem styðja og styrkja söluna á norðurlöndunum.

Fjórar kvikmyndir sem ég get horft á aftur og aftur
1. So I married an axe murderer - brjálæðislega fyndin. Elska húmorinn og hef vitnað í hana all-oft á mínum seinni árum.
2. Íslenski draumurinn - dásamleg sýn á hið séríslenska mikilmennskubrjálæði. Fær líka alveg nýjan vinkil núna þegar ég bý hér í Svíþjóð og hlusta á sænsku meðalmennskuna og endalaus komment um smæð sænsku þjóðarinnar (9 mill).
3. Break dance - hef reyndar ekki séð hana síðan 1985 en verð þó að hafa hana með. Minnir að ég hafi séð hana 17 sinnum Í BÍÓ, og svo kom hún út á videó. Lærði alla dansana og lét mig dreyma um að verða frægur götudansari í ameríku.
4. Fight club - af einskærum pervertaástæðum. Sveittur og blóðugur Brad Pitt er eitthvað svo eggjandi.

Fjórir staðir sem ég hef búið á
1. Ægisstígur 5 á Sauðárkróki - Ömmu og Afahús. Hér átti ég heima þegar ég fæddist og mamma og pabbi og Svenni, Filli, Gudda, Siggi, Raggi og Dúdda (systkyni mömmu). Yndislegt og stórt hús með gulu, bláu, bleiku og fjólubláu herbergi. Búr með magál og smákökum og bílskúr með veiðistöngum og olíulykt. Stjúpur marglitar í beðinu fyrir framan, fáni við hún og grasið grænt.
2. Drápuhlíð 40, ris - Þegar mamma var búin í mastersnámi í Boston fluttum við í Hlíðarnar. Ég var 8 að verða 9 og byrjaði í Hlíðaskóla. Drápuhlíðin kom reyndar ári á eftir Bogahlíðinni. Ég átti fínt herbergi með hvítu og dökkbláu hjartamunstursþema. Kristrún og Bjarni bjuggu á miðhæð og Olga og Raggi á neðri hæð. Það var alltaf lykt af winston og lauksnakki í ganginum og ég fór oft út í búð að kaupa svoleiðis fyrir Kristrúnu.
3. 8 Marvel Trail, RI, USA - flutti þangað 16 ára. Lét mér leiðast óskaplega því ég saknaði kærastans. Horfði á Opruh, borðaði ís og philadelphia cream cheese. Hélt út fram að jólum en flutti þá heim með flunkunýtt bílpróf á sjálfskiptan og hóf sambúð.
4. Kleppur - vann á kleppi og bjó í starfsmannabústað með Hlyni mínum. Gott að vera þar, leikskólinn steinkast frá og drengurinn hljóp um grundir meðal Tjalda og annarra vaðfugla.

Fjórir staðir sem ég hef heimsótt í fríum
1. Krít - fór með Ylfu vinkonu til London og svo keyptum við miða áfram í sólina. Sólin var heit og hótelið ódýrt. Lentum í ýmsum ævintýrum m.a. grískri skírnarveislu.
2. Danmörk - við og við á sokkabandsárunum. Hróarskelda var stundum partur af ferðinni, Biggi frændi líka og þá fékk ég að búa í litla gestahúsinu hans.
3. Brasilía - bland af vinnu og knúsi með Bergi mínum.
4. Prag - ógleymanleg ástarferð með Bergi.

Fjórar síður sem ég skoða daglega
1. www.mbl.is
2. www.viktklubb.se
3. www.google.com
4. www.dn.se

Fjórar bækur sem ég les oft
1. Emil í Kattholti - Astrid Lindgren (fyrir Rúnu mína)
2. Hundrað ára einsemd - Gabriel Garcia Marques
3. My secret garden - Nancy Friday
4. Barnaeyjan - PC Jersild

Fjórir staðir sem ég vildi vera á núna
1. Einhvers staðar með mömmu, catching up!
2. Í Japan með Héðni mínum og Hanako.
3. Á heitum sólríkum stað með Bergi mínum og börnunum okkar.
4 Á Íslandi með fólkinu mínu.

Fjórir sem ég skora á að gera þetta
1. Héðinn bróðir
2. Finnur bróðir
3. Anna Sóley
4. Begga

Er ég á Austurlandi?

2006-03-05T14:39:00.000+01:00

Í Skärgårdsstad er meiri snjór en ég hef séð á byggðu bóli síðan ég var sirka 10 ára á Króknum. Það snjóaði látlaust í gær, líklega 20 cm jafnfall. Hér kemur snjórinn niður og er kjur þar sem hann lendir þar til hitastig hækkar. Hér fýkur ekki í skafla. Svo fer snjórinn í apríl og kemur ekki fyrr en eftir hálft ár aftur. Þetta hentar okkur ágætlega.

Barnið vill tölvu

2006-03-05T10:41:00.000+01:00

"Mig langar í tölvu" segir litla skottan. Segir svo að tölvan eigi að vera lítil og með myndum.
Hún var áðan í baði og hlustaði á tónlist "ég er sko vinur þinn, langbesti vinur þinn" var sungið, þá tautaði skotta "nei pabbi er besti vinur minn".
Hún syngur mikið og um daginn kom "Það er kúkur í bleiunni, fær aldrei bréf".
Svo smellir hún rembingskossi á mömmu sína og segir "ég elllska þig mamma".

Jólarapport

2006-02-13T13:19:00.000+01:00

Nokkrir punktar um jólin. Í heild voru þau yndisleg þó að nokkur barnafæð hafi hrjáð heimilið. Hlynur fór til Íslands til pabba síns um 20 des og tók með sér 700 kíló af jólagjöfum. Þær skiluðu sér misvel og grunar mig að nokkrar vinkonur sitji fornemaðar heima því jólagjafirnar voru sendar með barninu til baka. Það mætti kannski nefna dulítinn lyðrugang hérna megin í þessu samhengi því gjafirnar eru ekki enn farnar í póst... vonandi tekst mér að senda þær fyrir sumarið. Tískan breytist svo hratt.
Maren kom um jólin og var í 3 vikur. Finnur kom líka og var yfir jól, var svo að hálfpiparsveinast niðri á Stureplan - hálf segi ég því huggulegasti kvenmaður gisti hjá honum nokkrar nætur.
Hamborgarhryggur var fluttur inn frá Íslandi og með honum grænar Ora og almennilegt jólabland. Ljúffengt.
Rúna Lóa sýndi fádæma stillingu í pakkafarganinu en naut sín vel. Fékk ýmislegt fallegt í jólagjöf leikföng, föt og bækur, líka pening og keypti sér fína jólakápu.
Að þessu sinni misstum við af jólaballinu því Uppsalaslektið kom allt hingað á annan í jólum. Það var skemmtileg innrás og blandað jólaborð á boðstólnum. Við sungum líka jólalög og höfðum hátt.

Langtífrá ásættanlegt...

2006-02-13T13:17:00.000+01:00

... en samt verður þetta svona. Ég mun blogga aðeins þegar andinn kemur yfir mig en ekki til þess að halda í við alla hina ofurbloggarana sem setja inn fréttir af hverju einasta snýtubréfi sem er notað og hverri gulrót sem er skræld. Að því fólki algjörlega ólöstuðu að sjálfsögðu.

Meðmæli

2005-10-08T22:32:00.000+02:00

Að svo stöddu langar mig að mæla með eftirtöldu:

Minette Walters: bresk spennusagnakerling. Algjör snillingur.
Harlan Coben: amerískur spennusagnakarl. Tvö kransæðaáföll á bók af spenningi.
Hljóðbækur: ekki bara fyrir blinda og sjóndapra, heldur líka konur eins og mig sem keyra að minnsta kosti 500 km á viku. Með Henning Mankell í geislaspilaranum er ekki hægt að láta sér leiðast.
Dans í sjónvarpi: þessir þættir sem eru eiginlega byggðir upp eins og IDOL fyrir dansara. Slær idolið út finnst mér.
Mean Creek: bíómynd um vináttu. Fórum á bíó í fyrsta sinn síðan við fluttum til SE. Gjörsamlega meiriháttar mynd, vinátta, illska, stríðni, pressa, rétt/rangt, þrá eftir viðurkenningu... mjög dramatísk en mínímalíska á sama tíma. Engu ofgert en samt nákvæmlega nógu mikið til að búa til gæsahúð og hjartslátt. Frábær leikur og sérstaklega flott notkun á tónlist.

Molar úr lífinu

2005-10-08T22:07:00.000+02:00

Að búa á hóteli. Mér líður stundum þannig heima hjá mér þessa dagana. Það er aldrei drasl. Já nú held ég að margir hvái við. Ég er samt að segja sannleikann og ástæðan er sú að tengdó býr hjá okkur og er yfirgengilega aktíf í tiltektinni. Hún hefur samt fullvissað mig um að hún geri bara það sem hún nennir að gera og ekki hætishót umfram það... vona að það sé rétt. Svo passar hún litlu skottuna á daginn og er hér búin að redda málum BIG TIME.

Rúna er snillingur. Það var svosem vitað en mér finnst málþroskinn núna vera allsvakalegur. Til dæmis tíðbeygir hún sagnir rétt - tveggjaoghálfs - sagði í morgun "pabbi ég TÓK bókina". Annars talar hún oft eins og lítil kelling, segir við bróður sinn með miklum umhyggjutóni "Hlynur, elskan mín, viltekki fá þér að borða".

Sonurinn er í fermingarbúðum með íslenskum jafnöldrum búsettum í Svíþjóð og Noregi. Í gær tók hann lest einn síns liðs yfir til Gautaborgar þar sem prestur tók á móti honum á brautarpallinum. Smsaði í gær um að ég þyrfti ekkert að hringja... tel það góðs viti. Á leiðina á lestarstöðina í gærmorgun var hann að spá í hvort hann mundi þekkja prestinn á prestabúningnum - sá fyrir sér klerk í messuskrúða bíðandi.

Vert er líka að minnast á að Bergur er byrjaður að vinna í gæsluvarðhaldsfangelsi hér í Österåker. Þar sitja inni reiðir menn sem bíða dóms - flestir að sjálfsögðu ranglega ákærðir, margir í fráhvarfi og vanlíðan. Fangarnir eru samt eins og blíðustu lömb ef miðað er við starfsmennina. Þarna eru samankomnir töffarar sem létu sér lynda fangavarðarbúning með feitri lyklakyppu og handjárnum eftir 5 árángurslausar tilraunir til að komast í lögguna. Ganga um með bringuna breiða, snusa eins og djöflar og beita röddinni valdsmannslega.

Ég er víst bloggari

2005-10-08T21:58:00.000+02:00

... eða er ég bloggari? Kannski bara frekar hægur eða lélegur bloggari. Að minnsta kosti er ég afskaplega óskilvirk og þess vegna orðin dulítil hneykslunarhella hér í íslenska samfélaginu í Stokkhólmi. Fólk er svo ofurduglegt allt í kringum mig, bloggar daglega og setur meira að segja inn myndir nokkrum sinnum á dag. Hef heyrt um húsmæður hér sem blogga um hvernig ost þær setja á samloku eiginmannsins á hverjum morgni og hversu mikið stuð var að strauja allar nærbuxurnar hans í gær. Ég er hægari. Kannski gerist ekki svo mikið hjá mér, eða kannski finn ég mig ekki knúna til að deila öllum smáatriðunum í dægurþrasinu með heiminum. Ég býst við að ég haldi samt uppteknum hætti og bloggi stopult- lífið er langt og tíminn líklega nægur - vil alla vega gera ráð fyrir því.

Duran Duran LOKSINS

2005-06-29T10:00:00.000+02:00

Gvuuuð mér fannst ógeðslega gaman. Reyndar fannst mér þeir frekar slappir í spili fyrri hálfleiknum, salurinn líka svoldið sænskur og ókreisí. Hungry like the wolf var ferlega flatt og skrýtið... svo þegar Simon hvarf og þeir fóru út í eitthvað instrumental rugl var mér nú allri lokið. Greindi hann með prostata vandamál en svo áttaði ég mig á að líklega þurfti hann bara smá hressandi í nös.. og það virkaði heldur betur. Ég grét af gleði þegar hann kom á sviðið aftur HELsexí í rauðu skyrtunni og með helvítis hattinn... gvuuuuðminn. Nick stóð sig vel, hefur líka haldið sér gasalega, traustur með sinn Roland og góðan stall og strípur. John,,, well mér fannst hann nú ekki eins hot og mér fannst fyrir 20 (takið eftir) árum. AMK er hann ekki first choice í dag... samt mjög nauðsynlegt að sjá hann hengilmænast með bassann... gaman þótti mér líka þegar hann og Simon voru eitthvað að nuddast saman svona fremst á sviðinu, slíkur perri er ég. Roger, þögla týpan, svoldið eins og sæmilegur einkaþjálfari, gaurinn sem ég hefði flokkað sem dularfullan og ógeðslega spennandi fyrir 15 árum... en er líklega bara svoldið feiminn og vitlaus. Sætur samt. EN ANDY... hvað er í gangi maður, þvílíkur rokkgremlin og með sólgleraugu og sígó og er hægt að vera svona hallærislegur... svo er nú málið að hann er bara frekar leiðinlegur gítarleikari.
En djöfull voru þeir góðir á seinni hlutanum, Careless memories Meeeiriháttar, Sava a prayer ... achchhchc ég þoli ekki svona singalong... og hvernig í ósköpunum gat Simon ímyndað sér að það yrði einhver kveikjarastemmning Í SVÍÞJÓÐ... hahhahahah
Æ þetta var nú bara æðislegt... svo ætla ég að grafa upp gamla tónleikaspólu sem ég á hér í hrúgunni og horfa og bera saman... verður intressant.

Mmm SUMAR

2005-06-15T21:48:00.000+02:00

Arg hvað ég er ánægð með staðsetningu mína á hnettinum. Hér er svooo gott að vera. Veðrið varð allt í einu dásamlegt og það eru svo falleg blóm í garðinum. Við borðuðum úti á palli á kvöld og spiluðum KUBB á eftir. Bergur tók karfann í dag og nú er ég að fara að maka á hann miklu aftersun.

Sumar - eins og við þekkjum það

2005-04-24T11:35:00.000+02:00

Jæja nú er komið íslenskt sumar hér í Stokkhólmi. Við unnum í garðinum allan gærdaginn og grilluðum brasilískt naut að kveldi. Magga, Henrik og drengirnir komu. Yndislegt. Svo spiluðum við Kubb þegar næstum var orðið dimmt. Það veitir ekki af smá þjálfun fyrir íslandsmeistaramótið sem verður haldið í Hagaparken í lok maí. Við erum búin að skrá okkur og ákveða búninga fyrir liðið okkar. Verðum að standa okkur! Er annars mikið að spá í muninn á V-65 og 75. Komment frá fróðum væri vel þegið. Fyrir þá sem búa ekki í Svíþjóð er kannski réttlátt að minnast á að um er að ræða einhvers konar hestakapphlaup.

Meðmæli ársfjórðungsins

2005-04-20T21:14:00.000+02:00

Lesefni
Bækurnar um Mma Precious Ramoswe einkaspæjara og speking á Einkaspæjarastofu nr.1 eru yndisleg lesning. Það er svo ljúf stemmning í þeim og söguhetjurnar búa yfir svo mikilli gæsku og kærleik. Sérstaklega gott til að hreinsa stressaða hausa og núllstilla vinnuþjakaða fyrir góðan nætursvefn. Lesist uppi í rúmi.

Ég er komin aftur!

2005-04-20T21:08:00.000+02:00

Er líklega ömurlegasti bloggari sögunnar. Trassaði blogg í nokkra daga og gleymdi lykilorðinu inn á síðuna... Prófaði svo síðustu sjöhundruð passorð sem ég hef notað og LOKSINS rambaði ég á það rétta. En engar djös afsakanir hér. The blog must go on!

Schlagerbrjálæði

2005-02-17T18:36:00.000+01:00

Þeir sem héldu að íslendingar væru æstir í eurovision geta alveg hætt að röfla og lagt sig. Miðað við Svía eru íslendingar gjörsamlega áhugalausir og hafa að auki ekkert vit á glamúr. Svíar kalla keppnina ýmist melodifestivalen, schlager EM (europisk mästarskap) eða grand prix. Við urðum mjög rugluð á þessu í byrjun en okkur líður betur núna. Það er fjallað um keppnina og keppendur í fjölmiðlum allan ársins hring en brjálæðið byrjar fyrir alvöru í febrúar með undankeppnum sem eru haldnar í hverju landshorni. Glamúr, diskó og stuð. Keppni númer 2 er á morgun og við getum varla beðið...

Mont

2005-02-17T18:26:00.000+01:00

Við eigum ótrúlega gáfaða litla stelpu. Svo er hún líka fallegust allra og best. Veltum því stundum fyrir okkur hvort aðrir sjái þetta líka eða hvort við séum gersamlega blinduð af ást og hvort það geti mögulega verið að hún sé ósköp normal og miðlungs... hah... það passar samt engan veginn (andvarp). Hún er mesti lestrarhestur (eða folald) sem ég hef fyrir hitt. Lúlli er í uppáhaldi, líka Einar Áskell, Emma og Tumi. Hún kann líka að stafa L-Ú-L-L-I... gæti örugglega grætt á að selja hana í sirkus.

Stóribróðir

2005-02-07T20:40:00.000+01:00

Hér veður allt í raunveruleikaþáttum, dokkusápum. Vorum aðeins að spá í þetta í gær. Ef við ættum að setja saman íslenska stórabróðursþætti með klósettkamerum og allri vitleysunni yrðu eftirtaldir þátttakendur fyrir valinu:

Fjölnir - engin spurning, jafnvel báðir, þ.e. tattúfjölnir og hrossafjölnir. Í það minnsta þyrfti einn.
Árni Johnsen - full þörf á smá kommbakki þar.
Geir Ólafs - til að halda uppi smá standard í klæðaburði og stuði í partíunum.
Ásdís Rán - eða önnur álíka outspoken bikinídama.
Harpa - hin eina sanna listræna sápugyðja
Lopapeysubræðurnir - lopapeysur ríma alltaf vel við bikiní, svo mundi hið stórkostlega samræmda útlit þeirra valda farsakenndum ruglingi á hverjum degi.
Rósa Ingólfs - hress og alltaf til í smá sprell með unga fólkinu.
Rósa hin - fulltrúi kynvilltra (hahhah)
Snorri í Betel - einhver þarf að vanda um fyrir hinum. Ef Snorri kemst ekki gæti Þórhallur Heimisson tekið að sér að gæta velsæmis og jafnréttis
Logi Bergmann - svakalega mundi hann sóma sér vel í hópnum, sjálfkjörinn leiðtogi jafnvel.
Þór Jóseps - hví fær hann engin gigg þessa dagana? Hvar er Þór núna?

Þá skulum við segja þessari vitleysu lokið - í bili.

Fullt hús

2005-01-23T18:55:00.000+01:00

Fékk félagslyndiskast og fyllti húsið af íslenskum konum í hér um daginn. Saumaklúbbur. Þær komu 15 og ein með prjóna (Halla auðvitað). Gaman og veitingar. Bergur flúði í bíó. Ég prjónaði ekkert í boðinu enda upptekin við uppáhellingar og önnur klassísk húsmæðrastörf. Sænska Halldóra (en ekki norska) er búin að senda inn formlega kvörtun vegna bloggskorts af minni hálfu. Ég verð að herða mig og blogga betur, blogga meir.

Meðmæli vikunnar

2005-01-17T12:04:00.000+01:00

Finnst sjálfsagt að deila með ykkur því sem mér finnst gott. Því koma hér meðmæli vikunnar. Sjáum svo til hve lengi ég mun kalla þennan lið meðmæli vikunnar. Það fer eftir dugnaði... aðrir möguleikar eru meðmæli mánaðarins eða meðmæli ársins.

Vika 3 (sænskt tímatal):
Asyl eftir Lisu Marklund, fyrsta bókin hennar. Svo mögnuð að hún framkallar líkamleg einkenni spennu (hjartsláttaróreglu, hroll og svita) nánast á hverri síðu. Óskiljanlegt að atburðir sem þar er sagt frá skulu hafa átt sér stað í velferðarríkinu sem ég á heima í akkúrat núna.

101 dagur í Bagdad eftir Åsne Seierstad og þýdd af Ernu stjúpmóður minni. Þetta sést sko ekki á CNN eða Fox news.

Prjón. Þegar ég var ólétt síðast gerðist eitthvað í höfðinu á mér hvað varðar prjónaskap. Skyndilega rann upp fyrir mér ljós og ég skildi hvað málið snýst um. Þetta var mjög svipað og það sem gerðist hjá Neo í lokin á Matrix 1, þegar hann sá allt í einu í gegn um blekkinguna og inn í sjálfann kjarnann. Ehm... hljómar kannski undarlega. Nú hef ég svo tekið upp prjónana á ný og get mælt með þessu tómstundagamani í hvívetna. Gott ráð er að prjóna bara lítil plögg s.s. barnaföt. Þá klárar maður stykkin frekar og hlýtur ánægjuna að launum.

Meðvitaða helgin

2005-01-16T22:26:00.000+01:00

Í gær var það Supersize me og í dag Farenheit 911. Niðurstaðan er auðvitað sú að nú verður ekki farið framar og etið undir hinum gylltu bogum... ónei. Morgan var að dauða kominn eftir mánuðinn svo að í tilfelli okkar tæki dauðastríðið kannski áratug eða svo og helst viljum við lifa lengur en það. Bergur fór svo í rúmið með ágætis bók sem við erum búin að eiga í bókahillunni síðastliðið árið eða svo, Fast food nation eftir Eric Schlosser. Lestur hennar dugði ekki til þess að bjarga mér frá hægum McDauðdaga heldur þurfti hreyfimyndir og hrakandi heilsu Morgans Spurlocks til þess arna. Um hina myndina get ég ekkert sagt. Ég er orðlaus og máttlaus. Hvað í ósköpunum á maður að gera. Hætta að drekka kók? Ekki kaupa Dove sjampó aftur? Aldrei ganga í Calvin Klein nærbuxum? Hætta að horfa á Friends? Borða aldrei framar séríós? Hætta algjörlega að taka þátt í Bandaríkjatengdri neyslu? Er það hægt?

Á einhver ellnett?

2005-01-11T18:46:00.000+01:00

Sit í Gautaborg. Fólk hér hefur varla minnst á klippinguna. Þetta þykir kannski eðlilegt á Norðurlöndum. Já sveimérþá kannski ætti ég að líta á þetta sem lið í að innlimast í sænskt þjóðfélag. Maður verður nú að leggja sitt af mörkum. Mér hefur þó tekist með undraverðum hætti að hemja greiðsluna og nýt þá liðsinnis nútíma fegrunarvarnings. Annars þyrfti ég ekki margar gusur af Ellnett til að ná hinni frægu John Taylor/Nick Rhodes hárgreiðslu sem ég streðaði mörg unglingsárin við að fullkomna á sjálfri mér.
Verð líka að þakka allar heimsóknirnar og kommentin. Gvuð hvað ég er sátt við að blogga.

Smá æst

2005-01-09T23:23:00.000+01:00

Fíla mig hér eins og yfir meðallagi æstan bloggara. Þetta er mitt þriðja blogg á einum og sama deginum. Kannski eru allir bloggarar æstir í byrjun en þynnast svo út með tímanum. Við sjáum til hvernig þetta fer. Verð bara að koma með eina tillögu áður en ég hátta og sofna: að skánska verði bönnuð. Ósóminn er að yfirtaka sænska fjölmiðla með öllu. Nú er það ekki lengur stöku íþróttafréttamaður sem ælir orðunum út úr sér rétt í lok frétta, heldur eru heilu þættirnir undirlagðir af þessum dárum. Það þarf einhvers konar þjóðarátak hér. Svíar eru bara svo djöfullega kurteisir og pólitískt rétthugsandi að málstaður minn er líklega í andaslitrunum nú þegar.

Smá árekstur menningarheima

2005-01-09T22:35:00.000+01:00

Ég fékk eina ferðina enn bráðaþörf fyrir að láta klippa á mér hárið. Þetta gerist endrum og eins og þá finn ég ekki ró í mínum beinum fyrr en hár mitt hefur verið skorið. Það var svo líkast olíu á eld að ég er að fara í alvarlega bissnissmyndatöku á morgun. Það hljómar auðvitað fáránlega að mér skyldi detta í hug að fara á klippistofu sem er með bakaríisnúmerahjól í biðstofunni... Reyndar á ég mér eina málsvörn - nefnilega að Hlynur minn var klipptur á sama stað fyrir jólin og það gekk svona ljómandi vel. Ég fékk númerið 95 sem er nú opinber óhappatala mín. Klipparinn var mjög kurteis og hlýlegur en skildi bara ekki neitt af því sem ég reyndi að útskýra. Ég held að ég hafi lamast þarna í stólnum, ég fékk einhvers konar meðaumkunarkast og kóaði miskunnarlaust með veslings klipparanum sem ég held raunverulega að hafi verið að reyna að gera sitt besta. Ég fann meira að segja líkamleg einkenni panikks. Og niðurstaðan er sú að mér líður eins og hokkíspilara sem er að leita sér að næsta snusskammti (snus er ógeðið sem svíar setja í vörina svo að þeir líta út eins og apakettir). Lýsa mætti klippingunni sem mullett, hockeyfrilla eða apecut. Frægir einstaklingar sögunnar sem hafa skartað svipaðri greiðslu eru m.a. Riff Raff, Pálmi Gunnarsson, gaurinn í bíómyndinni Ghostworld, Jón Ásgeir Jóhannesson (sem öllum að óvörum birtist sem veðurfréttamaður á skjánum hér í Svíþjóð, smá aukadjobb býst ég við) og tónlistarmaðurinn Günther.
Jæja þá er ég búin að blogga þetta út úr systeminu og get farið að meta skaðann.

Ákvörðun tekin

2005-01-09T14:16:00.000+01:00

Þá hef ég ákveðið að byrja að blogga eins og allir hinir. Mér féll allur ketill í eld þegar ég kynntist tveimur konum hér í Svíþjóð. Þær hafa ekki aðeins veitt mér nægilegan innblástur til að byrja að prjóna lopapeysu... heldur finnst mér ég þurfi að byrja að blogga líka eins og þær gera. Önnur, sem hefur hlotið titilinn sérlegur prjónaráðgjafi hirðarinnar, er með sérstaka bloggsíðu bara um PRJÓN. Held að mín verði aðeins dreifðari hvað umfjöllun varðar. Sá líka í hendi mér að í framtíðinni yrði það fyrirtaks heimild um líf mitt og störf fyrir komandi kynslóðir. Ég mundi að minnsta kosti gjarnan vilja lesa blogg langömmu á Hofsósi eða um líf hinnar langömmunnar á Miklabæ í Skagafirði. Mun jafnvel reyna að hafa þetta yfir meðallagi skemmtilegt. Sjáum þó til.